Wika, Nadarama pa ba?

Andiyan ka pala

Kamusta ka na?

Tagal na nating hindi nagkita 

Ano? Matagal ka na nandito? Pero hindi ko lang pinakikiramdaman ang prisensya mo?

 

Hindi kita binabaliwala

Hindi lang kita napansin,

Bakit parang kasalanan ko pa?

 

Naaalala ko pa nga yung panahon na ikaw yung laging bukang bibig ko

Naalala ko pa nga ikaw ang kasama ko sa lahat ng aking mga binubuo

Patintero pa nga yung lagi nating nilalaro

 

Naaalala ko pa nga na tayo yung magkausap, mula umaga hanggang gabi

Hindi ka na nagsawa sa lahat ng aking mga sinabi

Kahit ito ay wala ng kabuluhan, nakinig ka pa ren sa akin

Ikaw pa ren yung laging andiyan

 

Ikaw, naaalala mo pa ba yung lagi nating kinakanta?

Hindi naman ako nakalimot diba?

 

Nung araw kay tamis ng ating buhay

Puno ng saya at ng kulay

D mauulit muli 

Ang oras kapag hinayaang lumipas

Madarama mo hanggang bukas

Di mababawi muli

 

Oo nga

Hindi na nga kita nabibigyan ng halaga 

 

Oo nga

Hinayaan ko lumipas ang panahon

Hinayaan ko na mawala ang pagkakataon

 

Oo nga..

Kaya’t patawad

 

Patawarin mo ako kung ako ay nakalimot

Patawarin mo ako kung hindi ko na naipagmamalaki sa iba ang iyong halaga

 

Patawarin mo ako

K ung naiparamdam ko sayo na ika’y tinalikuran ko

Kung naiparamdam ko na wala ka ng halaga sa mundo

 

Patawarin mo ako

Kung nawala na ang aking respeto

Na hindi kita nabigyan ng halaga na nararapat para sayo

 

Patawad

 

Patawad wika ko

 

Patawad

kung hindi ko napahalagahan ang mga pinaglaban ng aking mga ninuno

Ang mga luha na tumagas

Ang mga dugong nabawas

upang aking bansa, ang ginagamit kong wika ay maligtas

 

Patawad wika ko

Kung hindi na ikaw ang naririnig sa aking mga labi

 

Siguro nagtatanong ka kung naririnig ko pa ba ang boses mo?

Nakikita ko pa ba ang halaga mo?

Nadarama ko pa ba ang prisensya mo?

Nadarama pa ba kita, Wika ko?

 

Oo, ako nga

Ako nga ang may sala

 

Kung bibigyan mo ako ng bagong pagkakataon

Bubuo tayo ng sarili nating awitin

 

Ganito

 

Paa, Tuhod, Balikat, Ulo

Mula duon hanggang dito

Alam ko na kung ano ang totoo

 

Paa, Tuhod, Balikat, Ulo

Nananalaytay ang dugong Filipino

Ang pagkatao ko ngayon ay buong buo 

 

Paa, Tuhod, Balikat, Ulo

Patuloy ko ipagmamalaki ang wika ko

ang wika ng buong Filipino

 

Hindi dito nagtatapos ang mga sasabihin ko

 

Makikita nila muli ang iyong diwa at tunay mong halaga

 

Kaya’t patuloy ako magsasaliksik 

Tama na ang panahon na walang akong kaimik imik

Hahanapin ko ang wika ko

Dahil ako ay isang Filipino

 

Noon mas nangibabaw ang ang dugong Hapon, Amerikano, at Tsino kaysa sa dugong nananalaytay sa buong pagkatao

 

Ang dugong Filipino

 

Ngayon, hindi ko na hahayaan

Tatayo na ako at ipaglalaban

Hahanapin ko

Tulad sa mga bigkas ni Pat

Hahanapin ko

ng pabalik balik

ng paulit ulit 

ng paulit ulit 

at ng pabalik balik 

 

Hindi na ako muling magsasawa 

Ipapakita ko, hindi lang sa aking kapwa 

kung hindi sa buong mundo 

Na ako ay Filipino

Totoo at buong buo 

 

Wika, Nadadama pa ba?

Oo, Andito pa siya.

Isang Minuto

Maraming pwede mangyari sa isang minuto

Dagdag mo pa ang mga bawat sigundo na tumatakbo

Maraming pwedeng magbago

Maraming pwedeng maglaho

Maraming kang pwedeng malaman, totoo man o panloloko

Alam kong mahalaga ang oras para sayo pero

Pagkatiwalaan mo ako

Bigay mo lang saakin itong pagkakataon

Sasabihin ko lang sayo kung gano kita pinangangahalagahan, higit pa sa sarili ko

Gusto ko lang malaman mo

Na andito lang ako

Andito lang ako

Na kahit alam ko na hindi ako ang pipiliin mo

Isang Minuto lang ang hinihingi ko

Isang Minuto lang rin ang kailangan ko para malaman na ikaw pa ren ang nasa puso ko

Tumatakbo sa isipan ko ng pabalik balik ng paulit ulit ng paulit ulit at ng pabalik balik

Pero sa isang minuto rin na iyon, lahat ay nasira ko

Lahat ay nagbago

Lahat ay naglaho

Lahat ng nalaman ko, hindi ko na natuklasan kung totoo ba o isang panloloko

Isang Minuto lang ang hiningi ko

Pumatak na sa huling sigundo

Ikaw, sasayangin mo ba yung iyo?

Bituin Bituin thread

Hi! This poem was just a twitter post at first but then I continued to create more, seeing how I can relate to it in my everyday life. Now, I want to show it and post it somewhere aside from twitter and from our school’s expression wall.

Bituin Bituin

was made when my ‘crush’ back then was asked a question on who would he take to a wet market with and sadly, he did not choose me.

And with that choice he made, I am the person I am today!

#1

“Bituin Bituin

gusto ko lang sabihin

na kahit kailan hindi niya ako pipiliin.

 

Bituwin Bituwin

gusto ko lang sabihin

na alam ko na, alam ko na na kahit kailanan hindi niya ako mamahalin

 

Bituwin Bituwin

hindi mo na kailangan ulitin

Wag mo ng sabihin a hindi talaga, na wag ko ng pilitin

 

Bituwin Bituwin

hindi ko na lang papansinin

Yung nararamdaman kong patuloy na papatay saakin

 

Bituwin Bituwin

itigil na natin

Tama na, aantayin pa ba ang kahihitnan natin?”

 

 

#2

“Bituin Bituin

Wag mo muna kunin

Yung biyayang binigay saakin

 

Bituin Bituin

Maniwala ka, hindi ko sasayangin

Kaya’t wag mo muna siya tanggalin sa aking paningin

 

Bituin Bituin

Maawa ka kasi hindi ko kakayanin

Hindi ko naman kasi makita yung sarili ko na may iba pang kaibiganin

 

Kinuwa mo na lahat, hindi pa ba yun sapat?

 

Bituin Bituin 

Ako ay muling bubulong sa hangin

Na sana hiling ko ay iyong dinggin

 

Bigay mo muna yung panahon na pinagkait niyo saakin

Kasi hindi ako papayag na pati siya ay iyong bawiin”